French chicks, part 3

Good news: The new chicks have survived the first 10 days. They are not yet as tame as the murdered lot, we need some more time. All openings in the chicken pen have been closed and every evening the door to the nighthouse is locked. Hopefully we can keep the "fouine" out.

French chicks, part 2

Allas, our beautiful black french chickens were killed during the night.
Three of them have been decapitated and one has been taken, by what we suspect to be a beech marten (stone marten). Stone martens are common here, as are foxes, but considering the small opening in the fence, or rather underneath the entrance door to the pen, we can't believe it was a fox. Stone martens have their young this time of year and are hunting for food for their offspring.

Such is life (or rather dead) in rural France.

New chicks are already on order and will arrive next wednesday.

(photo from http://www.britannica.com/)

French chicks

Yesterday our new chickens arrived. 4 black beauties, 3 black/ brown, 1 grey/ black.

We immediatly clipped their wings (feathers only of course). When we started with chickens, some 4 years ago, we bought 4 for €10,-. Admitted, they were small and it took 2 months before they laid eggs. In the shop where we ordered the chickens they asked if we wanted them ready to lay eggs or small ones. I choose ready to lay. Black or brown?, she asked? We always had brown ones, so I said: black please. And I forgot to ask the price. A whopping €36,-. For that kind of money you have easily 4 Label Rouge top quality chickens, ready to eat. Ok, ok, they don't lay eggs anymore, but you also don't have to feed them.

The promise of the shop came true, after a couple of hours we had our first egg.

Sacha, our hunting dog, is obsessed with them. She would kill all 4 of them, given the chance, that's why we clipped the wings. But tonight when I went to close the door of the henhouse, one was sitting on the roof! So, despite the clipping they can still fly a bit. Tomorrow I have to put a net over the chicken pen, or they will be Sacha's.

spring 2009

We are having a very early spring at the moment. The temperatures are around the 20's, with a peak of 22. The camelia, forsytia and the mirabelle are in full bloom

Birdhouses

All the old birdhouses were rotten and worn out, so I decided to make new ones, including a new feedingstation. (top picture) The bottem 2 are new designs, made for 2 bird families.

The very bottem one is named "voiseau" a contraction of the French words "voisin" (neighbours) and "oiseau" (bird)

The French hospital (in Dutch)

Afgelopen Oktober besloot ik om eindelijk eens wat aan die verwaarloosde liesbreuk te laten doen.
Ik begon het gegorgel in mijn onderbuik en het steeds terug duwen van een kluwen ingewanden beu te worden. Als eerste stap moet je dan naar de huisarts voor een verwijsbrief naar een chirurg. Zo gezegd zo gedaan . Een Franse huisarts is net zo iets als een ouderwetse politieagent of schoolmeester, hij heeft nog aanzien en gezag, en daarom houden ze niet van die Hollandse benadering: Hallo dokter, ik heb een operatie nodig want ik heb een liesbreuk. Je ziet de man kijken en denken: nou, dat maak ik wel uit.
Maar goed, je geeft hem een kans om ook zijn opinie te geven, dus broek naar beneden. Hoe lang heb je dat al? Ik loog, een maandje of 2. Nou zegt ie, die is wel “important” hoor. Dat moet geopereerd worden. Hij zet zich achter zijn bureau en begint een brief aan een bevriende chirurg te schrijven. “Cher confrère…..” Ik heb hier een nogal arrogante Hollander die vindt dat hij geopereerd moet worden, en laat ie nou gelijk hebben. Hij is 2 maanden gestopt met roken, drinkt 4@5 glazen rode wijn per dag, maar lijkt verder gezond te zijn. Heb je tijd om hem dicht te naaien in de nabije toekomst?
De bevriende chirurg zetelt in een kliniek in Brive-La-Gaillarde, een 50 tal kilometers bij ons vandaan. Een vriendelijke baas van mijn leeftijd, met een enorme gouden Rolex. Weer die broek naar beneden. Bij hem is de breuk “grosse” Dat moet geopereerd, zegt ie, wanneer kan je? Nou, zeg ik moedig, morgen is goed hoor. Maar dan heeft hij nog geen tijd. Is volgende week ook goed? Ja prima, zeg ik. Dat is dan 55 euri zegt ie, voor 5 minuten werk. Ik begrijp ineens hoe hij aan die gouden Rolex komt.
De dag voor de operatie moet je dan een gesprekje hebben met de narcotiseur. Weer komen roken en drinken ter sprake, samen met afkeurende blikken. Een bevriend dokters echtpaar uit Nederland had me verteld dat ik hem moest zeggen dat ik bij een vorige ingreep ontzettend ziek was na de narcose, want, zo zeiden ze, dan geeft hij je goed spul om je weg te maken. “Lekker aandikken hoor” , zeiden ze nog. De narcotiseur zei dat het niet zou gebeuren. Een hele goede tip die ik iedereen aan kan raden, achteraf bezien. Ik word nog voor een slapeloos nachtje naar huis gestuurd met een brief waarin staat hoe ik mezelf aan moet leveren. Fris gewassen maar ongeschoren en met geknipte nagels. De verpleegster zou mij wel scheren.
Het inchecken in de kliniek was pijnloos, ze hadden me verwacht en binnen een halfuurtje was er mij een kamer toe gewezen. Ik kreeg het bed aan het raam, bij de deur lag al een andere man. Er stond een heel ontvangst commitee klaar, de hoofdzuster die allerlei handtekening wilde hebben, 2 andere verpleegsters voor een cardiogram en de schapenscheerder. Terwijl het cardiogram gemaakt werd was de schapenscheerder haar gereedschap aan het scherpen. Ze deed een nieuw mes op haar tondeuse. Mijn hartslag was inmiddels tot boven de 100 gestegen, wat het cardiogram niet ten goede kwam. Toen de 2 met hun electronische apparatuur vertrokken waren ging de schapenscheerder aan de slag. Ze had begrip voor de oncomfortabele situatie en praatte honderd uit, onderwijl het gesprek onderbrekend met een goedbedoeld “pardon” iedere keer als ze mijn pietje moest verleggen. Gelukkig was het een vrouw met ervaring, niet zo’n jonge giegel. Toen nog onder de douche met een speciale jodium. Net of ik vanonder de zonnebank kwam. Daar lig je dan, terwijl je helemaal niet ziek bent, en nog nuchter moet blijven ook.
De cardioloog kwam nog even langs om te vermelden dat mijn hartslag nogal aan de hoge kant was, en vroeg hoe dat kwam. Het zit in de familie, zei ik, want ik wist hem niet uit te leggen dat het door de schapenscheerder kwam. Frans is toch zo’n moeilijke taal. Ook de chirurg kwam nog even om zijn 55 euri, voor dat geld wist hij me te vertellen dat het allemaal wel goed zou komen en weg was ie.
Het werd een lange slapeloze nacht, want een mens is daar toch zenuwachtig voor.
De dag van de operatie verliep bijzonder snel en eigenlijk zonder te beseffen wat er allemaal met je gebeurt. Ik was al weer rond enen terug op 233 fenetre. Een beetje suf maar zonder pijn. Mijn vrouw kwam ook even langs om polshoogte te nemen. Mijn buurman had de tv weer op France2.
Zo’n nacht na een operatie word je om de haverklap wakker gemaakt voor het controleren van de bloeddruk en temperatuur. Ik werd steeds lastiger tegen de verplegende staf. Ze trokken er zich niets van aan. Dan komt er nog een dag van wachten, wachten, wachten, nog meer France2 met onder andere de Bold and the Beautiful in het Frans. Zo zullen ze wel nooit Engels leren. Het eten was goed,mag ik niet over klagen. Een zeer royale keuze was mogelijk en zelfs een glaasje wijn kon. Kijk, dan ben je toch blij dat je in Frankrijk in het ziekenhuis ligt, al was het alleen maar omdat de mogelijkheid er is, want ik was nog niet aan een glaasje toe.
De volgende ochtend was het alweer tijd om afscheid te nemen. Nu de hechtingen er nog uit na een dag of 8 en het zit er op. Een ervaring rijker en zonder gorgelende ingewanden…..

Spring 2008

Spring is very wet this year. We have had good days, but generally the weather is very unstable.

The irisses were very nice this year (top picture) Pity Van Gogh is not around anymore, he could have done something with this.

The buxus have had their annual clipping and look smart again. We always wonder how old they are. We have buxus that are 5 years old and 30cm high, these are 1,6m high!

Kitchen renovation, part 2

The kitchen renovation is now finished. We have installed a new woodstove (Rizzoli from Italy), electrical oven and a new cooking plate on gas. Quite an improvement as you can see. The top picture is the kitchen as we found it 5 years ago, the bottem one as it is now. The woodstove is also capable to heat the central heating water and should have a higher efficiency than the previous one. At the moment we have nearly 30m3 of wood on stock, enough for 3 winters.

Weddingparty, last chapter

As Tony's grandparents could not be present at the wedding in France, last June, Tony and Karin decided to treat them to dinner in Holland. They waited for an opportunity where their parents could be present too. This happened to be Tony's birthday.

We had a traditional mussel meal in "De Mosselbank" in Philippine, where they serve the best mussels in the world, no kidding.

Kitchen renovation

As Janny was a week in Holland to visit her sister in law for her 60th birthday, her dad and our son and his wife, I had a good opportunity to repaint the kitchen. Having changed the ceiling from bare wooden planks to a smooth white with beige beams, the cupboards and walls looked tired. So, time for a fresher look.

The pictures above show the kitchen as we found it(top), changed after a couple of months living here (middle), and the most recent renovation.(lower picture)

All we need now is a new woodstove / gasstove combination.

Barcelona

Last weekend we went by car to Barcelona for the weekend. From our house it is about 500 kms. We had lunch in Carcassonne, a medieval town worth seeing. A bit touristy, but that was to b expected.

We had another stopover at Girona on the Costa Brava, just 100 kms north of Barcelona, where we picked up Tony and Karin, who flew in from Holland.
We spent the weekend in Barca, lovely hotel, good food, (not as good as in France though) and visited all the touristic sites, including the Segrada Familia from the famous architect Gaudi. Beautiful and weird at the same time.
And we had paella with beer of course. (or was it beer with paella?)

Harvest Time

With fall approaching, it's harvest time.

We have plenty of nuts, figs and porcini.

And of course related products:

Jams, chutneys, dried porcini, dried figs.

Pity that the leaves start to fall as well,

plenty of work to keep the garden neat.

The last guests will be leaving this week and we will

then also take a break, 5 days to Holland, also for

Janny's dad, who becomes 92 on the 20th.

Wedding of Tony and Karin

On the 16th of june our son Tony married here in France with Karin.

They got married in de festivity hall of Sainte Mondane as the town hall was too small.

From there we went for a wonderful lunch at La Villa Romaine (recommended!) to conclude with a party in our garden. The weather was just perfect, and so were the guests.

Another day to remember.

Janny has become Sarah, part 2

The friday after Janny's birthday we went for a lovely dinner with neighbours and friends to La Villa Romaine. Dad came along and enjoyed the French food. He does not look like 91, does he.

Janny has become Sarah

Last week Janny became 50. Nothing big was planned, but around noon, our son, Janny's father of 91 and her brother and his wife, arrived out of the blue. We, and especially Janny, were thrilled and it became a day to remember.

Spring (or early summer) in the Dordogne

The vegetable patch, potager, as they say here, is coming along just fine.

The catalpas are very early, normally they don't start until May, and I am afraid to look behind the lawnmower, as the grass grows so fast I may have to start all over again.
The snowball (is this English?) flowers abundantly, just beautiful.



We already have roses! What a spring!

And this is a Maythorn, the name says it all.
And what about this, a beautiful Rhododendron.

Even the pool is already 21C, last year this time it was 16C. I was always very sceptical about the greenhouse effect, but start to doubt now. Anyway, we have done our bit, we changed to more fuel efficient cars and burn more firewood, which the French government promotes.

Sure hope it helps, although I like the weather for now.

Forest maintenance

My brother and his wife visited us again last week. They tend to come over last week January. Usually a week of forest maintenance, good food and wine. (not necessarily in that order.)
My brother can chop a tree down with a sigar in his mouth. (!)

Janny and Irene are pyromaniacs.

Christmas 2006

We celebrated Christmas with Tony, Karin, and her parents, who came all the way from Malaysia. Christmas was kind of white, not with snow, but frozen moisture. All in all a pretty picture.

Black guest 4

The final episode.
Having given it a lot of thought, we decided not to adopt Bruno, and took him to the kennels in Bergerac. The first thing they did was find out that Bruno did have a chip afterall.
Within minutes the owner was found and called. Bruno du Pech de Mont is Beaujoe de Calviac and he will be collected from Bergerac on Saturday.

Black guest 3

Bruno is working his way up. He is already in the house at night, but still sleeps outside.
The 2 dogs get along.